VJK




Zoeken:

Columns

Zelfs therapie voor psychisch gestoorde katten.

Geplaatst door Gerdi Timmerman (gerdi) op Jun 01 2015
Columns >>

Door Pier Bergsma

Volgens een advertentie heb ik een kans van één op zes om kaal te worden. Die kans is nog groter, want er zijn meer kale mannen dan vrouwen. Ook hooikoorts schijnt velen te treffen. Het ergste is, dat één op de vier Nederlanders een psychische stoornis krijgt. Nog steeds volgens dezelfde pagina grote advertentie, waarin GGZ Nederland aandacht vraagt voor de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg. Nu ben ik de laatste om daarover grappen te maken. Een familielid heeft een groot deel van het leven doorgebracht in het St. Joris Gasthuis in Delft, vanwege ernstige psychische stoornis. Zo nu en dan gingen wij op bezoek. Het was in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Wij werden er niet vrolijk van. Dat kan ik u verzekeren. Ook met de medicatie en behandelingen van tegenwoordig vormen psychische stoornissen een ernstige aanslag op het goede leven. Maar één op de vier? Dat lijkt me stug.


Nu lees ik weer dat de helft van de drie miljoen huiskatten in Nederland  gedragsproblemen heeft. Voor honden is het van hetzelfde laken een pak. Dat geloof ik graag. Ik heb nog nooit een hond zonder problemen gezien. Wij zelf hebben al jaren Siamese katten. Leuke beesten. Ze hebben wel iets van een hond. Maar normaal? Nee. Onze Isis, de oudste, begint ’s morgens vroeg, wanneer ik nog maar net uit bed ben, zo rond kwart over zes, afgrijselijk te janken zonder dat ik kan begrijpen waarom en ook overdag is ze niet in orde. Je kunt katten daarvoor in Dronten laten behandelen door middel van een gedragstherapeutische behandeling. Dat gaat volgens de informatie om: “Het opmaken van een anamnese, het stellen van een diagnose, het vaststellen van een therapie en het zo breed mogelijk begeleiden, adviseren en instrueren van de klant inzake de uit te voeren therapie, alsmede een mogelijke interne opname van het betrokken dier”. Wij doen dat niet. Ik heb aan mijn vrouw voorgesteld om iedere keer, wanneer die kat zo jankt haar in een jute zak een paar keer boven het hoofd rond te slingeren. Het lijkt haar geen goed idee.

Wat is dat toch in ons land. De gezondheidszorg en levensomstandigheden waren nog nooit zo goed, maar het lijkt wel of er steeds meer problemen zijn. Als het niet bij de mens is, dan wel bij de dieren. Kinderen lijden al vroeg aan de meest uiteenlopende afwijkingen, als we tenminste de advertenties voor behandelingen mogen geloven. Vanzelfsprekend zijn er ernstige stoornissen die behandeling behoeven. Het is echter te hopen dat ouders, scholen en kattenhouders zich niet laten meeslepen door de waan van de dag en door de commercie die daar graag aan meedoet. Veel kwalen gaan nooit over of vanzelf. Onze Isis zal wel blijven janken. Trouwens, nu het over dieren gaat, een lezeres maakte mij erop attent dat er in ook Spanje een Partij voor de Dieren bestaat. Dit naar aanleiding van een column van een poos geleden, waarin ik over het stierenvechten schreef.

Laatst vernieuwd: Jun 01 2015 om 8:30 PM

Terug